Yumuktepe

Ö z  g e ç m i ş i m :
* 8 Yaşımda,  o sırada 10 yıllık olan eski  “Bütün Dünya” dergilerini okumakla başladım hayata.
* 10 Yaşımda ilk pilim ve 2,5 voltluk ampulüm oldu.
* 20 Yaşımda akvaryumum, sandıklar dolusu diyotum, kondansatörüm, transistorum ve diğer elektronik  parçalarım "Bilim ve Teknik" dergilerim  oldu.
* 30 yaşımda evli ve bir çocukluydum. Bir gün sevdiğim bir işim olacak hayaliyle yaşıyordum.   Bir ton oyuncağım, iki ton kitabım vardı onlarla teselli buluyordum.
* 40 yaşımda İkinci kızım ilkokuldaydı benim aklım eski plaklarda,  bilgisayarda ve seyahat etmekteydi. 
* 50 yaşımda İçel Sanat Kulübü’nün eski sayılabilecek üyelerindendim. Birçok dernekte yöneticilik yapmıştım. İki üç yıllık bülten editörlüğü,  bir iki aylık gazete köşe yazarlığı deneyimim vardı. Hepsinden önemlisi, gurur duyduğum çokça arkadaşımdı.
* Nikos Kazancakis’in  “Zorba”, Vassili Vassilikos’un  “Ölümsüz Z” romanlarını, Desmont Morris’in “Çıplak Maymun, İnsanat Bahçesi, Sevmek Dokunmaktır, Koruyucu Tılsımlar“ ını ve başka kitapları okudum.
* Nazım Hikmet’in “Kurtuluş Savaşı” nı  ve “Şeyh Bedrettin Destanı”nı ve başka şiirlerini okudum.
* Michael Cacoyannis’in yapımı olan, Antoni Quin’ in oynadığı “Zorba",   Roberto Benigni nin “Hayat Güzeldir” ve Roman Polanski’nin “Piyanist” filmlerini,  Şener Şen’in oynadığı Yavuz Tuğrul’un “Muhsin Bey” filmini seyrettim. Başka filimlerde seyrettim.
* Gözümü açtım Abim İsmet Aykın vardı. Onu örnek aldım. 
* Ayşe Merzeci (Evlenmekle Akbulut)  öğretmenim oldu.
* Mustafa Eser arkadaşım oldu.
* Cahit Çetin kayınbabam oldu.  
* İlkokulu bitirince babamın başka bir ortaokula yazdırmış olmasına rağmen bizim haberimiz olmadan beni ticaret lisesi ortaokuluna aktarmışlar.  Ticaret Lisesi diplomasını ben aldım. Ticari İlimler Akademisi diplomasını verdiler.   
* 1954 doğumluyum. Eskiden olduğu gibi merdivenleri ikişer çıkıyorum ancak yinede kendime çadır diktiğim, bisiklet boyadığım, asma tavan yaptığım, mobilya takımları, müzik dolapları yaptığım, su kuyusu kazdığım, kitap ciltlediğim, dikiş dikip  kaneviçe işlediğim,  duvarları  alçı yaptığım günler geride kaldı. Şimdi oturup sanal  olarak  kıtalar arası geziyorum internette. Ve görüyorsunuz işte,  artık uğraştığım şeyler sanal.  01 Şubat 2006 Ziya AYKIN 

 

Eşim “özgeçmişinde benim hiç yerim yokmuş demek” diyerek takılınca “Senden söz edecek olursam senin yaşamımdaki yerini okuyanlar benim senden önce bir hiç olduğumu anlayacaklardı, bu da işime gelmezdi. "Hem ben   hayatımı değil özgeçmişimi yazdım hayatım ” dedim.  (Nasıl iyi kıvırabilmişmiyim?) Aslında yazmayı düşünmedim değil. Yazamamaktan korktum. Bana sevmeyi, sevilmeyi, öğreten. Özveriyi, hoşgörüyü ve sabırın ne demek olduğunu uygulamalı olarak gösteren yoldaşımı üç beş satıra sığdıramam. Ama tek cümleye sığdırabilirim. İşte o cümle: Eşim benim arkadaşımdır. 05 Mayıs 2006