İsimleri Mersine yadigar kalanlar   Bahçelievler mahallesinde bir tek bahçe, Zeytinli Bahçe Caddesinde bir tek zeytin ağacı bulunmaz. Bir zamanların tanımlayıcı isimleri şimdi bir yadigar kalmıştır. Kıyıya apartmanlar " /> İsimleri Mersine yadigar kalanlar   Bahçelievler mahallesinde bir tek bahçe, Zeytinli Bahçe Caddesinde bir tek zeytin ağacı bulunmaz. Bir zamanların tanımlayıcı isimleri şimdi bir yadigar kalmıştır. Kıyıya apartmanlar " />

İSİMLERDE MERSİN – Ziya AYKIN

isimler.jpg

İsimleri Mersine yadigar kalanlar :

Bahçe Mahallesi: Adından da anlaşılacağı üzere gerçekten portakal bahçelerinin olduğu bir yerdi.

Bahçelievler Mahallesi:  Ağaçlar, çiçekler arasındaki bahçelerdeki bir veya iki katlı evlerin olduğu mahalle
idi.

Çilek Mahallesi: Şehrin doğusunda, göçler nedeniyle birkaç yılda oluşuveren ve 1978 yılında Siteler ve Karaduvar Mahallelerinden ayrılarak bağımsız hale gelen bir mahalledir. Mahalle kurulmasıyla çilek  tarlaları gitmiş ismi yadigar kalmıştır.

Eğriçam:  Şehrin hayli dışında bir mahalle olarak kurulduğu 1930 lu yıllarda eğri bir çam ağacından adını almıştır. Silifke asfaltının güneyi kum tepeleri ve deniz, kuzeyinde ise Eğriçam Mahallesi bulunuyordu.  Önüne dikilen  “Bina Duvar” ile mahallenin hava alması önlendi.

Fabrikalar  Caddesi :  K.Milliye Caddesinden başlayıp  Çakmak Caddesinde biten bugünkü Cemal  Paşa  Caddesinin eski adıdır.  Cadde boyunca fabrikalar, depolar sıralanırdı.  Caddede son  olarak  gazoz fabrikası  “Şehir Gazozhanesi” kalmıştı o da tarih oldu.

Gümrük Meydanı: Şehrin merkezindeki tek meydan idi. Önceleri ortasında kameriyeli büyük bir çeşmenin bulunduğu için  “Çeşme Meydanı”  adını aldı.  Sonra bugünkü Ziraat Bankası Merkez Şubesinin bulunduğu binanı yerine büyük, gösterişli bir  “Gümrük Binası”  yapılınca adı  “Gümrük Meydanı ” oldu. Meydanın güneyi denizdi ve iskeleler, karantina, Gümrük kapısı vb. vardı.  Güney batısında şimdi yerinde Ulu Cami olan ” Yeni Cami ” vardı. Meydanın batısında yıkılıp yeni bina yapılmadan önce Alt katı pasaj olan Kamer Sineması vardı.    Kuzeyde bugünkü Sıdalı İşhanı’nın yerinde mağazalar sıralı idi.  Gümrük meydanın ortasında bir kişi için Cami, onun yanındaki içkili lokantalar,  meydanın kuzey batısında Genelev sokağı,Kuzeydeki pastane eşit uzaklıkta idi.  Şehrin orta yerinde ve alternatifi olmayan bir meydandı.  Sonraları İstanbul’un taksim meydanı benzeri bir görev üstlendi ve şehir içi otobüs ve minibüslerin kalkış noktası oldu.  Artık Gümrük Meydanında bize eskiden haber getiren sadece üç beş güvercin var. Onların da sayıları her yıl biraz daha azalmakta. Bu meydanın planlamacı! bir bir belediye başkanı tarafından yok edilmesi çok üzüntü vericidir.

Havuzlar Caddesi: Portakal bahçelerini sulamak için yapılan havuzlar bu caddede adlarını yadigâr bıraktılar.

Plaj yolu: 1970 li yıllardan önce Mersin Deniz fenerinin batısı “Akdeniz Aile Plajı” onunda batısıBugünkü Deniz Ticaret Odası Binasının bulunduğu yerler halka açık plaj idi.  Plajın hemen üstündeki portakal bahçelerini oldukça sık sazlar (kargı) korurdu. Toz toprak içinde ve yılan  “korkusu ile sazların arasından geçilebilen bir geçitti bugünkü  “plaj yolu” .

Yoğurt Pazarı: Şehrin eski zenginlerinden Hacı Yakup Ağa tarafından bağışlanmıştır. 19. Yüzyılın ortalarında köylülerin, yörüklerin mallarını sattıkları veya değiştikleri bir küçük meydandı.  Zamanla yol çalışmalarıyla, çevre düzenlemeleri, sokak, işyeri eklemeleri ile büyüme merkezlerinden birisi halini    almıştır.  Artık yoğurt, peynir, aba, testi gibi malların orta yerde satılması yerine  yükte hafif ve pahalı eşyaların satıldığı dükkanlara nefes aldıracak küçük bir parktır.

Topçular : Çok eski yıllarda bu semtte  uçaksavar bataryalarının bulunduğu için bu isim kalmıştır.

Tulumba Durağı:  Mersin halkı şehrin çeşitli yerlerindeki  kuvvetli derin sondaj sularının ve sonra Berdan’dan dev borularla getirilen suların sayesinde su sorunu yaşamamıştır.  Kaliteli suyuyla semt sakinlerine uzun yıllar içme suyu veren tulumba, yanı başındaki durağa adını yadigar bırakmıştır.

Türkmen Sokağı:  Koşimato sokağının güney ucunda, şimdiki  “Kıratlı Dondurma Salonunun” da güneyinde kıyıda, dönemine göre  lüks ve görkemli  “Türkmen Oteli” vardı.  Otelin arsası yapılan bulvarın altında kaldı. Deniz dolduruldu. Betonlandı.

Zeytinli Bahçe:  Şehir merkezinin kuzey batısında gerçek bir zeytin bahçesi vardı. Bir  uçtandiğerinin görünmesi, etrafının gezilmesi söz konusu olamazdı.  Zeytin ormanı idi.  Sonradan güney  doğusuna Ticaret Lisesi yapıldı. Başka okullar yapıldı ve şimdi bir caddeye verdiği adla hatıralarda kaldı.

Dikenli yol,  Soğuksu Caddesi,  Kiremithane Mahallesi,  Yanık Mektep Mahallesi gibi daha bir çok anı dolu isimler vardır. Ziya AYKIN

Biyografik Bilgi

scroll to top