┼×AHMERAN VE MELUS─░NE – Ar┼čt. ┼×ahin ├ľZKAN

SAHMERAN.AYSEGUL YESILNIL

┼×ahmeran ad─▒ verilen do─ča├╝st├╝ varl─▒─ča Anadolu resminde, masalarda, hikayelerinde ├žok s─▒k rastlan─▒r. Resimler, masallar, s├Âylenceler daha ├žok g├╝ney, orta ve do─ču AnadoluÔÇÖda yayg─▒nd─▒r.┬á ─░sim fars├ža y─▒lanlar─▒n kral─▒ demek olan “┼čah-─▒ meran” dan gelir. Ancak, ┼×ahmeran’a ili┼čkin t├╝m efsanevi kay─▒tlar ve┬á┼×ahmeran efsanelerine ├Âzg├╝ t├╝m betimlemelerde varl─▒k di┼čidir.

Bi├žimsel a├ž─▒dan, ┼×ahmeran’a ba┼čl─▒ca ├╝├ž ├ževrede rastlar─▒z: Anadolu’nun yer adlar─▒nda, resimsel betimlemelerde (cam i┼člemelerindeki resimlerde) ve efsanevi ├Âyk├╝lerde. Anadolu’da y─▒lan kalesi, y─▒lan ma─čaras─▒, y─▒lan hamam─▒, ya da ┼×ahmeran hamam─▒ gibi yer adlar─▒na ├žok rastlan─▒r. Bunlardan birisi Adana-Ceyhan aras─▒ndaki Y─▒lan Kalesi’dir ve ├╝nl├╝ ┼×ahmeran hikayesi bu kalede ge├žer. Misis’teki hamam da bu hikayeye ba─član─▒r. Tarsus’ta da b├Âyle yerler vard─▒r. Sevegen’in verdi─či bilgiye g├Âre 1959′da gazeteler Y─▒lan Kalesi’ni bir b├╝y├╝c├╝n├╝n mekan tuttu─čunu yazar. Y─▒lan b├╝y├╝c├╝leri ├çukurova’dan Urfa’ya, Urfa’dan Mardin’e kadar mesleklerini icra ederler. B├╝y├╝leri ile birlikte, kimi y─▒lan efsuncular─▒ ┼×ahmeran hikayeleri anlat─▒rlar. Anadolu’daki ┼×ahmeran’l─▒ yer adlar─▒ ├žok eskilere dayan─▒r. F.W. Hasluck (1919) kalenin ad─▒n─▒n ge├žti─či seyahatnamelerin bir listesini vermektedir: Hac─▒ Kalfa’n─▒n Cihannuma’s─▒, Langlois’in La Cilicie’si, Davis’in Asiatic Turkey’i ve Cuinet’nin La Turquie d’Orient’i. ┼×ahmeran’─▒n t├╝m geleneksel betimlemeleri, muhtemelen ortak bir kal─▒ptan, belki de cam ├╝zeri bir ┼čablondan yap─▒lm─▒┼č ve nayif bi├žimde i┼členmi┼čtir. Anadolu’nun yer adlar─▒, b├╝y├╝ amac─▒yla kullan─▒lan yayg─▒n sanat─▒n incelikli betimlemeleri ve s├Âylencesel ├Âyk├╝ler birbirlerini etkileyip tamamlayan ├Âgeleri olu┼čturmaktad─▒r.

G├╝n├╝m├╝zdeki ┼×ahmeran’a ili┼čkin yayg─▒n Anadolu s├Âylenceleri, s├Âzl├╝ edebiyat gelene─činden┬á ├Âzellikle 1001 Gece Masallar─▒’nda Yemlika’n─▒n yeralt─▒ prensesi olarak tan─▒mland─▒─č─▒ ├Âyk├╝yle ve Melusine perisine adanm─▒┼č bir grup g├Ârkemli bat─▒ Avrupa orta├ža─č s├Âylencesiyle kar┼č─▒la┼čt─▒r─▒ld─▒─č─▒nda, yaln─▒zca ├Âyk├╝sel d├╝zlemde olsa bile benzerlikler ve hatta yap─▒sal yak─▒nl─▒klar ortaya ├ž─▒kar.┬á J. Le Goff ve Le Roy Ladurie (1971), Melusine’de “anal─▒k ve bereket boyutlar─▒n─▒n birbirini tamamlad─▒─č─▒, feodal d├Ânemlerin kusursuz perisini” alg─▒larlar. Ayn─▒ temalar daha yeni yay─▒nlarda (Lecoteux, 1978 ve 1982) ve Orta├ža─č─▒n Melusine romans─▒n─▒n yorumlanm─▒┼č yeni bask─▒lar─▒nda da (Jean d2Arras, 1979) ortaya ├ž─▒kar. Bu Melusine ├Âyk├╝leri, onbirinci ve ond├Ârd├╝nc├╝ y├╝zy─▒llar aras─▒nda bat─▒ Avrupal─▒ Orta├ža─č adam─▒n─▒n d├╝┼čg├╝c├╝n├╝ ├žok iyi yans─▒t─▒r. Melusine, Lusignan soyunun isim atas─▒ olmu┼čtur. Rabelais de Quart Livre’de ondan s├Âz eder. Dolay─▒s─▒yla kar┼č─▒la┼čt─▒rma┬á alanlar─▒n─▒n ├žer├ževesi geni┼čletilmelidir. ├ľ─čle ki, Orta├ža─č’─▒n bat─▒ d├╝nyas─▒n─▒n Melusine ├Âyk├╝lerini 1001 Gece Masallar─▒’n─▒n t├╝m├╝ne ve ┼×ahmeran’─▒n ├ža─čda┼č geleneklerine ba─člayan nitelikleri a├ž─▒klayabilmek i├žin “kar┼č─▒la┼čt─▒rmal─▒ bir perspektif” kurmak gerekir. Levi Strauss’un deyimiyle mitoslar, efsaneler insanlar─▒n yaratt─▒─č─▒ s├Âylenceler olmakla beraber, bu mitoslar─▒n aras─▒ndaki benzerlikler, kar┼č─▒tl─▒klar veya al─▒nt─▒lar tesad├╝fi olmay─▒p daha ├žok o mitoslar─▒n ard─▒nda yatan mant─▒k d├╝zenini yans─▒t─▒r.

Ortak ├ť├ž KonuMelusine/

┼×ahmeran/1001 Gece Masallar─▒

Melusine ├ľyk├╝leri hakk─▒nda yazarken, Dumezil Hindistan’─▒n Urva├ži ve Pururavas efsanelerine de─činir: “Su perisi Urva├ži folklorda ├žok rastlanan bir temad─▒r. Do─ča├╝st├╝ bir kad─▒n bir ├Âl├╝ml├╝yle belli bir anla┼čman─▒n ┼čartlar─▒n─▒n ├ži─čnenmeyece─či yemini ile evlenir. Anla┼čman─▒n bozuldu─ču g├╝n, kad─▒n sonsuza dek ortadan kaybolur. Bazen ard─▒nda bir kahraman soyunun ilki olan o─člu ve mutsuz olan bir e┼č b─▒rak─▒r. Avrupa’da bu tema ├žok yayg─▒nd─▒r ve Orta├ža─č sonras─▒ Melusine romanslar─▒ bu teman─▒n yay─▒lmas─▒n─▒ sa─člam─▒┼čt─▒r” Tarih├ži J. LE Goff (1971) ond├Ârd├╝nc├╝ y├╝zy─▒l─▒n sonu Melusine ├Âyk├╝s├╝n├╝n temel ├Âgelerini, ┼č├Âyle betimler: “Bir adam (├žo─čunlukla da bir ┼č├Âvalye) Melusine adl─▒ k─▒zla bir ├že┼čmenin yan─▒nda kar┼č─▒la┼č─▒r, ona a┼č─▒k olur ve kendisiyle evlenmeye ikna eder. Melusine bir ├Âl├╝ml├╝yle evlenmeyi tek ko┼čulla kabul eder: Koca,┬á haftada bir g├╝n – genellikle Cumartesi g├╝n├╝ – onu g├Ârmeye ├žal─▒┼čmayacakt─▒r. Evliler say─▒s─▒z ├žocuklar─▒ ile ├žal─▒┼čkan zevcenin b─▒k─▒p usanmadan olu┼čturdu─ču ├žiftli─čin, kalelerin, kulelerin ve kentlerin zevkini s├╝rerek zenginle┼čir. Fakat bir g├╝n, ├Ân├╝ne ge├žilmeyen olay ger├žekle┼čir. Merakl─▒ koca s├Âz├╝nde durmaz ve evlenmesinin ┼čart─▒ olan yasaklamay─▒ ihlal eder. Kar─▒s─▒n─▒ kap─▒ deli─činden┬á g├Âzetler ve evlendi─či kad─▒n─▒n belden yukar─▒s─▒n─▒n insan, belden a┼ča─č─▒s─▒n─▒n y─▒lan ya da siren, denizk─▒z─▒, ejderha niteli─činde bir varl─▒k oldu─čunu g├Âr├╝r ve haftada bir g├╝n, ├Âz maddesi olan suya d├Ân├╝┼čt├╝─č├╝n├╝ ├Â─črenir. ─░hanete u─črayan kad─▒n ├ž─▒─čl─▒klarla ortadan kaybolur. Art─▒k ya yaln─▒zca geceleri pencerelerden odaya kay─▒p ├žocuklar─▒n─▒ g├Âzya┼člar─▒ i├žinde ziyaret eder, ya da biri ├Âl├╝rken terkedilmi┼č kalede g├Âr├╝l├╝r (Le Goff, Jean d’Arras 1979).┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á “Y─▒lanlar─▒n krali├žesi” ┼×ahmeran’─▒n ve Yeralt─▒ Diyar─▒n─▒n Prensesi Yemlika’n─▒n ├ľyk├╝s├╝: Biri g├╝n├╝m├╝z halk inan─▒┼člar─▒n─▒ yans─▒tan , di─čeri 1001 Gece massallar─▒ndan al─▒nan iki ┼×ahmeran ├Âyk├╝s├╝.

Birinci metin, Almanya’da yerle┼čik 50-55 ya┼člar─▒nda Elaz─▒─č’l─▒ bir i┼č├žinin anlatt─▒─č─▒ ├Âyk├╝n├╝n 1982 y─▒l─▒nda yap─▒lan bant kayd─▒ndan al─▒nm─▒┼čt─▒r. Bu ├Âyk├╝ b├╝y├╝k oranda 1001 Gece Masallar─▒ndaki ┼×ahmeran ├Âyk├╝s├╝yle ayn─▒d─▒r (Boratav-Eberhard listesinde 57 no.lu).

─░kinci metin, yeralt─▒ diyar─▒n─▒n prensesi olan, prenses Yemlika’n─▒n 1001 Gece Masallar─▒ndaki ├Âyk├╝n├╝n (355′inciden 373′├╝nc├╝ geceye kadar) ├žok k─▒sa bir ├Âzetinden ol┼čur (Madrus 1899). 1001 Gece Yemlika ├Âyk├╝s├╝n├╝n anlat─▒m yap─▒s─▒, her biri di─čerinin i├žine ge├žen Matru┼čka “Rus bebekleri’ne benzer.┬á Yeralt─▒ d├╝nyas─▒n─▒n y─▒lan prensesi, kahaman─▒ kendisiyle birlikte al─▒koymay─▒ hep ba┼čar─▒r.┬á Kahraman, “bilgeler aras─▒nda bilge” Danyal o─člu Hasib’tir. Babas─▒n─▒n aksine, Hasib fazlas─▒yla saft─▒r ve ancak y─▒lan prenses ile olan ser├╝veninin sonunda ki┼čilik kazan─▒r.

┼×ahmeran’n─▒n ├Âyk├╝s├╝:

├ça─čda┼č S├Âzl├╝ AnadoluBi├žimi

Bir zamanlar iki arkada┼č da─člarda odun kesmeye gider. Bir g├╝n da─člar─▒n eteklerine var─▒r, biraz odun keserler, fakat geri d├Ânerken bal ve alt─▒n dolu k├╝pler g├Âr├╝rler. “Yar─▒n bunlar─▒ g├Ât├╝rmek i├žin gerekli malzemeyle gelelim fakat bu arada hi├ž kimseye bir ┼čey s├Âylemeyelim ve ganimeti payla┼čal─▒m”, derler.

Ertesi g├╝n e┼čeklerini al─▒p da─člara giderler. Odun keserler ve e┼čeklerine y├╝klerler. Yolun kenar─▒ndaki ball─▒ kuyuyu bulurlar ve kuyunun dibine s─▒rayla inmeye karar verirler: “├çek dedi─čim zaman ├žekeceksin v.s.” diye aralar─▒nda anla┼č─▒rlar, ama Hasip saft─▒r: “Bir arkada┼č, bir dost nas─▒l kurnazl─▒─ča vurur da ihanet eder?” diye sorar kendi kendine.├ľnce Hasip a┼ča─č─▒ya iner. Fakat di─čeri suyu i├žtikten ve ganimeti ald─▒ktan sonra kuyunun dibindeki arkada┼č─▒n─▒n ipini suya salar. Geride kalan ise: “Ne yapaca─č─▒m?” diye a─člay─▒p s─▒zlar.

Do─ča├╝st├╝ varl─▒k ile kar┼č─▒la┼čma: Neyse ki, bir noktada kuyunun suyu al├žal─▒r ve Hasip bu arada bir delik g├Âr├╝r. Delikten ge├žtikten sonra┬á kar┼č─▒s─▒na saltanat tabaklar─▒, ka┼č─▒klar─▒yla kurulmu┼č ┼čahane bir sofra ├ž─▒kar. ├çevrede hi├ž kimseler yoktur. her┼čeyden bir par├ža al─▒r ve karn─▒n─▒ doyurur. Deli─če geri d├Âner, kuyuya girer ve kendi┬á kendine: “Belki birisi gelip beni buradan ├ž─▒kar─▒r”, diye avutur. Bu arada yeralt─▒ saray─▒n─▒n sakinleri sofraya oturur. Herkese g├Âre yemek haz─▒rlanm─▒┼č olmas─▒na kar┼č─▒n, yiyecekleri yetmez. ├ľnce birbirlerini su├žlarlar, sonra da saklan─▒p geleni beklemeye karar verirler. ├ť├ž d├Ârt g├╝n bekledikten sonra Hasip yine yemek yemeye gelir. Bu kez Hasip yakalan─▒r. Onu ┼×ahmeran’a krali├želerine g├Ât├╝rmek┬á ├╝zere ba─člarlar. ┼×ahmeran, g├Ârkemli bir alt─▒n sedirde yat─▒yordur; belinden a┼ča─č─▒s─▒ y─▒lan, ├╝st├╝yse dolunay kadar g├╝zel onbe┼č ya┼č─▒nda bir k─▒z─▒n g├Âvdesidir. K─▒z ona ┼č├Âyle der: “Eyy. ┼×imdi sen beni g├Ârd├╝kten sonra ben ne yapaca─č─▒m? Beni g├Âren bir daha insanlar─▒n d├╝nyas─▒na d├Ânemez”.

Ko┼čullu A┼čk ve Ayr─▒l─▒k: Hasib’e bir yer ve yatak haz─▒rlarlar. Hasip, Yemlika’n─▒n hayat─▒n─▒ payla┼č─▒r, fakat g├╝nler ge├žince s─▒zlanmaya ba┼člar: “Bana ac─▒ ve beni yery├╝z├╝ne g├Ânder”. ┼×ahmeran der ki: “Senin yery├╝z├╝ne d├Ânmene izin verece─čim ama, bil ki, erge├ž bir g├╝n sen benim mahv─▒ma neden olacaks─▒n”. Hasip: “Nas─▒l olur, sana ihanet edemem. Benim kalbimde ihanete yer yoktur”, diye yeminler eder.┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á ┼×ahmeran emir verir, bir ejderha gelip adam─▒ tepesine oturtur. Ejderha ona: “S─▒k─▒ tutun”, deyip yery├╝z├╝ne, ilk girdi─či kuyunun kenar─▒na ├ž─▒kar─▒r. Adam seke seke k├Ây├╝ne d├Âner. Onu g├Ârmeye ko┼čan herkes ┼ča┼čk─▒nl─▒ktan donakal─▒r: “─░┼čte ├Âl├╝p yeniden dirilen adam”. Ana babas─▒na m├╝jdeyi iletmek i├žin ko┼čarlar. Adam ana babas─▒na yoklu─čunu a├ž─▒klayacak baz─▒ ┼čeyler uydurur.Bir iki ay ge├žtikten sonra ├╝lkenin kral─▒ hastalan─▒r, heryerini kara yaralar kaplar. Herkes ├žaresizlikten ├ž─▒rp─▒n─▒r.

Kar┼č─▒t g├╝├ž (antagonist):┬á Bunlar olurken Hasib’i kuyunun dibinde b─▒rakan arkada┼č─▒ ve bir de vezir devreye girerler. Hasib’e ihanet eden arkada┼č─▒ ihanetini yineler ve vezire der ki: “Tek ila├ž olacak olan ┼čeyi ben bilirim. ┼×ahmeran diye bir ┼čey vard─▒r, bu y─▒lanlar─▒n krali├žesidir ve ┼×ahmeran’─▒n eti her derde devad─▒r. Kral─▒ iyile┼čtirmenin tek ├žaresi bu ┼×ahmeran’─▒n etidir”. Biraz b├╝y├╝c├╝ olan vezirse ┼×ahmeran’la bir kere yatan bir kimsenin b├Â─čr├╝nde silinmez kara bir lekenin┬á belirece─čini bilir. Hasip de bu lekeyi kapm─▒┼čt─▒r.O leke g├Âr├╝nmesin diye hi├ž hamama gitmez. Vezir uzun zaman kaybolup ortaya ├ž─▒k─▒veren Hasib’in ┼×ahmeran’─▒n yavuklusu oldu─čunu hemen anlar ve Hasib’in yakalanmas─▒ i├žin emir verir. Yakalay─▒p getirirler.

─░hanet ve kendini feda: Vezir der ki: “Gidip yeralt─▒ndaki yavuklun ┼×ahmeran’─▒ bulup buraya getireceksin yoksa senin boynunu vuraca─č─▒z. Hasib’i o bilinen kuyudan tekrar sark─▒t─▒rlar. Hasip a─člaya s─▒zlaya ┼×ahmeran’a ├ž─▒kar ve i├žinde bulundu─ču ├ž─▒kmaz─▒ sevgilisine anlat─▒r.┼×ahmeran Hasib’e: “Sana insanlar d├╝nyas─▒na d├Ânersen benim mahv─▒ma sebep olaca─č─▒n─▒ s├Âylemi┼čtim. Dedi─čim ├ž─▒kt─▒. Yine de sana k├Ât├╝l├╝k edemem. Seninle insanlar d├╝nyas─▒na gidece─čiz. Beni kurban edeceksin ve ben kral─▒ kurtaracak ilac─▒ biliyorum diyerek onlardan bir kazanla ate┼č temin ederek seni yaln─▒z b─▒rakmalar─▒n─▒ isteyeceksin.┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á Yaln─▒z kal─▒nca benim g├Âvdemi par├žalara b├Âl├╝p kaynatacaks─▒n. Kazan iyice kaynay─▒nca bir k├Âp├╝k belirecektir. O k├Âp├╝kten ilk ├╝├ž kep├žeyi alacaks─▒n ve bir kaseye koyacaks─▒n. Sak─▒n hi├ž i├žme yoksa ├Âl├╝rs├╝n. ├ť├ž├╝nc├╝ kep├žeyi de ay─▒rd─▒ktan sonra┬á hemen benim suyumdan bir bardak i├ž. Vezir sab─▒rs─▒zlan─▒p geldi─činde i┼čte oldu diye d├╝┼č├╝necek ve bu d├╝nyada lokman hekim olabilmek i├žin kasedeki zehiri iksir diye kraldan ├Ânce i├žecektir. ─░├žti─či anda da d├╝┼č├╝p ├Âl├╝r. O zaman lokman hekim olacak sensin”.┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á Her┼čey ┼×ahmeran’─▒n ├Âng├Ârd├╝─č├╝ ┼čekilde olur, vezir ├Âl├╝r, kral iyile┼čir, Hasip ise Lokman Hekim’in s─▒rr─▒na erer, d├╝nyan─▒n en bilge ki┼čisi olur.

1001 Gece Masallar─▒ndaki ┼×ahmeran,Almanya’daki T├╝rk i┼č├žisinin variant’─▒ve Melusine efsanelerinin aras─▒ndaki benzerlikler ne anlam ta┼č─▒r?┬á ├ľnce s├Âylencenin as─▒l kahraman─▒: Arap├ža HSB k├Âk├╝ndeki anlam─▒n belirtti─či gibi (Hesap kelimesi de buna ba─član─▒r) kahraman─▒m─▒z ├želi┼čkili bir g├Âr├╝n├╝mde kar┼č─▒m─▒za ├ž─▒kar. Ba┼člang─▒├žta ise yaramaz ve aptal bir ├žocuk olan Hasip, ┼×ahmeran’la olan┬á ola─čan├╝st├╝ maceran─▒n sonunda Lokman Hekim’in bilgesine kavu┼čur. Ba┼čka bir nokta da Hasib’in babas─▒d─▒r. Hasib’in babas─▒ d├╝nyan─▒n b├╝t├╝n bilgesini be┼č sayfaya yaz─▒p, o be┼č sayfay─▒ bir sayfada┬á ├Âzetledikten sonra o sayfay─▒ kaybeden Danyal peygamberden ba┼čkas─▒ de─čildir. Eski Ahit’te Nebukadnezar’─▒n saray─▒nda ya┼čayan, hayal alemi ve d├╝┼čleri yorumlayan┬á gelecekten haber veren┬á Danyal budur. Ayr─▒ca kahraman─▒m─▒z─▒n babas─▒ belirgin bir ola─čan├╝st├╝ nitelikteki ├╝├žl├╝n├╝n ├╝yesidir. Uzun ├Âm├╝rl├╝ Lokman (muammar), ├Âl├╝ms├╝zl├╝─č├╝n s─▒rr─▒n─▒ bulmak i├žin gen├žlik p─▒nar─▒ndan i├žecekken i├žemeyen Z├╝lkarneyn (B├╝y├╝k ─░skender) ve ├Âl├╝ms├╝zl├╝─č├╝n s─▒rr─▒na varan┬á H─▒z─▒r Aleyhisselam. Yani kahraman─▒m─▒z Hasip, aptall─▒ktan bilgeli─če ge├žerken ├Âl├╝ms├╝zl├╝k sorununa soru i┼čaretini koyan┬á do─ča ├╝st├╝┬á g├╝├žlere kendini katmaya ├žal─▒┼č─▒r.┬á┬á S├Âylence kurgusunun daha garip bir taraf─▒ da prenses Yemlika’n─▒n ki┼čili─činde kar┼č─▒m─▒za ├ž─▒kar: Bir yandan bu yeralt─▒ prensesinin┬á ve onun a┼čk─▒n─▒n derece ve mertebeleri┬á onu Melusine s├Âylencesine ba─člarken, di─čer yandan prensesin ismi bizi “Yedi Uyurlar” efsanesine g├Ânderir. (Kuran, sure XVIII)┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á XVIII. surede adlar─▒ ge├žti─či gibi, bu Ashab─▒kehf (ma─čarada bulunanlar) M.S. alt─▒nc─▒ y├╝zy─▒ldan beri halk inan─▒┼člar─▒nda yayg─▒n bir yer al─▒rlar. ├ľrne─čin Efes’in Yedi Uyurlar─▒’n─▒n adlar─▒ (Yemlika, Mekseline, Meslina, Mernus, Debernu┼č, Sazinu┼č, Kefe┼čtateyus ve k├Âpek K─▒tmir) bir ka─č─▒t ├╝zerine yaz─▒ld─▒─č─▒nda, insan─▒ nazardan, salg─▒ndan, c├╝zzamdan ya da yang─▒ndan korur. E─čer k├Âpe─čin ad─▒ bir zarf ├╝zerine┬á yaz─▒l─▒rsa, mektubu kaybolmaya kar┼č─▒ korur (─░slam Ansiklopedisi). Efes’in Yedi Uyurlar─▒’yla 1001 Gece Masallar─▒’─▒ndaki ├Âyk├╝ler aras─▒ndaki kar┼č─▒l─▒kl─▒ ili┼čki her ikisinde de bulunan Yemlika ad─▒ndaym─▒┼č gibi g├Âr├╝nmektedir. Yemlika ├Âyk├╝s├╝de ┼č├Âyledir:┬á “Sana anlatay─▒m Hasip, bir zamanlar Ben-i ─░srail’de ├Âl├╝m├╝nden ├Ânceki ak┼čam o─člu ve varisi Belkiya’y─▒ ├ža─č─▒r─▒p, ona tahta ├ž─▒kt─▒─č─▒ g├╝n sarayda bulunan her┼čeyin tam bir listesini ├ž─▒karmas─▒n─▒ ├Â─č├╝tleyen ├žok ak─▒ll─▒ bir kral vard─▒. O g├╝n┬á geldi─činde, Belkiya, ├╝zerinde Yunanca “Her kim insanlar─▒n, cinlerin, ku┼člar─▒n ve hayvanlar─▒n efendisi ve h├╝k├╝mdar─▒ olmak isterse, o zaman S├╝leyman Peygamberin y├╝z├╝─č├╝n├╝n g├Âm├╝ld├╝─č├╝ yer olan yedi denizler adas─▒nda bulmal─▒d─▒r”, yaz─▒l─▒ bir par┼č├Âmen bulur. Efsanaye g├Âre insanlar─▒n atas─▒ olan Adem’in cennetten kovulmadan takt─▒─č─▒ i┼čte bu y├╝z├╝kt├╝. Bu y├╝z├╝k ondan, daha sonra y├╝z├╝─č├╝ S├╝leyman’a arma─čan eden Cebrail taraf─▒ndan al─▒nm─▒┼čt─▒. S├╝leyman Peygamber ├Âld├╝─č├╝nde, yedi denizler ├Âtesi adadaki kabrine bu y├╝z├╝─č├╝ ile g├Âm├╝lm├╝┼čt├╝..┬á┬á Ancak kimse bu mezara gidemezdi. Yaln─▒z, suyun ├╝zerinde y├╝r├╝yebilmek i├žin, ├Âz├╝n├╝ aya─č─▒na s├╝rmesi yeterli olan bir bitkiyi bulan bunu ba┼čaracakt─▒r. Bu bitki ise yaln─▒zca Yemlika’n─▒n ├╝lkesinde bulunmaktad─▒r ve bitkinin b├╝y├╝d├╝─č├╝ yeri yaln─▒zca bu prenses bilmektedir, ├ž├╝nk├╝ o t├╝m bitki ve ├ži├žeklerin dilini bilir. Y├╝z├╝─č├╝ bulmak isteyen mutlaka ilk olarak┬á Yemlika’n─▒n ├╝lkesine gitmelidir. E─čer bunu ba┼čar─▒rsa, o zaman d├╝nyadaki di─čer varl─▒klara da h├╝kmedecek ve ayn─▒ zamanda da, g├╝zellik, gen├žlik, bilim, bilgelik ve ├Âl├╝ms├╝zl├╝k verecek olan hayat ├že┼čmesinden i├žmek i├žin karanl─▒klar ├╝lkesine de girebilecektir.┬á Par┼č├Âmeni okuyan Belkiya, hemen rahipleri, b├╝y├╝c├╝leri ve bilgeleri toplar. Ya┼čl─▒ vezir Afan onu Yemlika’n─▒n ├╝lkesine g├Ât├╝rmeyi kabul eder. Yemlika Afan’a bitkinin ├Âz├╝n├╝n┬á yan─▒s─▒ra mucizevi bitkiyi de verir. Fakat Belkiya’n─▒n ziyaretinin amac─▒ S├╝leyman’n─▒n y├╝z├╝─č├╝n├╝n ele ge├žirilmesi oldu─čunu ├Â─črendi─činde, onlara kar┼č─▒l─▒k olarak “ebedi gen├žli─či veren bitkiyi” vermeyi ├Ânererek vazge├žirmeye ├žal─▒┼č─▒r. Afan ve Belkiya dinlemezler.┬á Yolculuk uzundur ve karga┼ča┬á i├žinde ge├žer.Sonunda inci ve de─čerli ta┼člar ile i┼členmi┼č olan ye┼čil mantosundan ve k├╝├ž├╝k parma─č─▒na takt─▒─č─▒ y├╝z├╝kten┬á tan─▒d─▒klar─▒┬á S├╝leyman Ben-i Davud’un alt─▒n yata─č─▒n─▒n yak─▒n─▒na gelirler. Belkiya b├╝y├╝l├╝ form├╝l├╝ s├Âylerken , Afan’da y├╝z├╝y├╝ alacakt─▒r. Belkiya heyecandan bir yanl─▒┼č yapar ve Afan’n─▒n ├╝zerine ayd─▒nl─▒k tavandan onu tutu┼čturup k├╝le ├ževiren p─▒rlantalar ya─čar. Korkan Belkiya denize do─čru ka├žar fakat art─▒k ayaklar─▒n─▒n tabanlar─▒na s├╝rebilece─či ve denizde y├╝r├╝yebilece─či bitki yoktur. Adada Belkiya, “ifritler, cinler, Mared, Hotrab, Saal, Baharilerden, yani bir s├Âzc├╝k ile, havan─▒n, yery├╝z├╝n├╝n, ormanlar─▒n , suyun ve ├ž├Âl├╝n ” t├╝m ruhlar─▒ndan olu┼čan bir orduyla kar┼č─▒la┼č─▒r. Be┼č y─▒l dola┼čt─▒ktan┬á ve Belkiya’n─▒n e─čitimini tamamlayan ola─čan├╝st├╝ rastlant─▒lardan sonra, zaman─▒n ba┼člang─▒c─▒nda, d├╝nyan─▒n yedi b├Âlgesinin yarat─▒ld─▒─č─▒ s─▒rada H─▒z─▒r Aleyhisselam’dan ebedi gen├žli─čin s─▒rr─▒n─▒ ├Â─črenir ve Belkiya krali├že Yemlika’y─▒ ├╝z├╝nt├╝ler i├žinde b─▒rakarak anavatan─▒na d├Âner.

Ara┼čt─▒rmac─▒ ┼×ahin ├ľZKAN