TAŞ BİNA KENT MÜZESİ PROJESİ
Kent merkezinde Taş Bina kentin en önemli odak noktalarından birinde bulunmaktadır. 1958 yılından bu yana belediye binası olarak hizmet veren ve halen Büyükşehir Belediyesi’ne ev sahipliği yapan, bir tarih ve kültür mirası olarak Sit alanı kapsamına alınmış olan Taş Bina’nın son yıllarda bir Kent Müzesi Projesi’ne dönüştürülmesi için çalışmalar hız kazanmış bulunuyor.
Bu konuda binanın “Kent Müzesi – Başkanlık – Üst Düzey Yönetim Ofisi” işlevleri için hazırlanan Rölöve, Restitusyon, Statik, Elektrik, Makina, Tesisat projeleri için 2016 yılında ihaleye çıkıldı.
Proje müellifi:…
İçinde kültürel etkinlik salonları ve süreli sergi mekânlarını da barındıran proje ile binanın kent merkezinde kültür odaklı bir buluşma noktası oluşturulması ve kent belleğinin yaşatılması hedeflenmiştir. Mersin kültürünün tanıtımına yardımcı olacak bu işlevlerle bezenecek yapı gerçekten de, özgün mimarisi, konumu ve kentlinin hafızasındaki yeri nedeniyle bu işlevlerini en iyi şekilde yerine getirecek bir binadır. Yapı; özgün mimarisi, konumu ve kentlinin hafızasındaki yeri nedeniyle Mersin’de Kent Müzesi kurmak için en uygun yapılardan biridir.
PROJE ÖDÜLLENDİRİLİYOR
Büyükşehir Belediyesi tarafından 2016 yılında yapılan Taş Bina Kent Müzesi Projesi, Çekül Vakfı ve Tarihi Kentler Birliği tarafından gerçekleştirilen 2016 Tarihi ve Kültürel Mirası Koruma Proje ve Uygulamalarını Özendirme Yarışması’nda Proje Kategorisi’nde Kültür Mirasının Korunması konusunda Başarı Ödülü aldı. Ödül 2017 yılında İstanbul’da yapılan Tarihi Kentler Birliği toplantısında Mersin Büyükşehir Belediye Başkanı Sayın Burhanettin Kocamaz’a törenle takdim edildi.
Taş Bina Kent Müzesi Projesi 28 Kasım 2017 akşamı Hilton Bomonti’de Türkiye gayrimenkul sektörünü teşvik etmek ve sektöre farklı bir bakış açısı kazandırmak amacıyla Hürriyet öncülüğünde ve ortaklığında, şehirlerin gelişmesine katkıda bulunan sektör adına birçok yeni fikir ve olgunun doğmasını sağlayan 4. Sign of the City Awards (SotCA) Gayrimenkul Yarışması’na da katıldı. Birçok Kamu Kurumu nun da projeleri ile katıldığı yarışmada 5 ana kategoride 38 ödül sahiplerini buldu. Mersin Kent Müzesi Projesi de ödüllendirilenler arasındaydı.
ZEMİN KAT PLANI
Dikdörtgen plan şemasına sahip yapı, zemin kat, birinci kat ve ikinci kattan oluşmaktadır. Yapıya, Atatürk Caddesi’ne bakan kuzeybatı cephesinde ve 4722 No.lu sokak üzerindeki güneybatı cephesinde yer alan giriş kapılarından ulaşılır.
BİRİNCİ KAT PLANI
Verilen fonksiyon doğrultusunda girişler sınıflandırılmış, kuzeybatı cephesinden idari giriş, güneybatı cephesinden ise kent müzesi girişi sağlanmıştır.
Koruma çalışmaları ile yapının sahip olduğu değerlerin öne çıkarılması ve mevcut sorunların çözülerek hayata kazandırılması amaçlanmaktadır.
Yapı; sergi mekânları, konferans ve toplantı salonları ile halka açık kültürel, sanatsal ve sosyal etkinliklere ev sahipliği yapacaktır. Yeni kullanım dolayısı ile yapılacak müdahalelerin (teknik donatılar vs.) tasarım bütünlüğü içinde binanın fiziksel özellikleri ile uyumlu özgün dokusunun sergilenmesine olanak tanıyacak şekilde ve mümkün olduğunca geri dönüşümü mümkün müdahaleler olmasına dikkat edilmiştir.
BİTİRİRKEN
1992 yılından beri, kentin geçmişine değer veren Mersinliler ve zaman zaman da yetkili kişiler tarafından dile getirilen bu konunun ele alınması Taş Bina’nın geleceği hakkında bir umut ışığı olmuştur. Umarız en kısa zamanda uygulama projesi de yapılır ve düş gerçek olur. Tarihi çok kesin bilinmemekle birlikte 1900’lü yılların başında yapıldığı tahmin edilen Taş Bina, kent merkezinde, kentin en önemli odak noktalarından birinde bulunmaktadır. Başlangıçta Tuz Deposu olan Taş Bina, Messageries Maritimes Deniz İşletmeciliği’ne ait Tuz İskelesi ile aynı yıllarda yapılmış olmalıdır. Gerçi bugünkü taş binanın görünümü, çekirdeğini oluşturan tuz deposundan çok farklıdır. Ancak bina çok başarılı bir restorasyon sonucu o dönemin özelliklerini taşıyan bir mimari değer kazanmıştır. Bu nedenle de SİT alanı kapsamına alınmıştır. Binanın bir yanda böyle bir mimari değeri, öte yanda da kültür ve sanat bağlamında zengin bir geçmişi vardır. Elinizde bulunan bu “Akkahve” çalışması da binanın özelliklerini vurgulamak için, yani Taş Binanın kimlik kartı olması dileğiyle yapıldı. Kentin geçmişine değer veren Mersinliler bir zamanların Akkahvesi’nin – ana gövdesi yüz küsur yıl önceden, görünümü 1940’lardan kalma bu tarihi binanın – içinde bir “Kent Müzesi” de olan bir kültür ve sanat vahasına dönüştüğü düşünü görüyorlar.
Binanın, Mersin Kültür Merkezi (eski Halkevi), Vali Konağı, Atatürk Müzesi (Christman Evi) gibi diğer tarihî binaların bulunduğu eski Mersin’in rekreasyon alanı olan Atatürk Caddesi’ndeki konumu ve fiziksel özellikleri de bu amaç için kullanılmasına imkân verecek nitelikte. Böyle bir kültür yuvası, gelecekte kim bilir daha nice sanatçıya kucak açacak, yetişmelerine katkı sağlayacaktır. Umarız bir gün düş gerçek olur ve Taş Bina, bir Kent Müzesi ve Kültür Merkezi olarak Mersin halkına armağan edilir.
Semihi Vural – Meriç Alkan
KAYNAKÇA
1. Şinasi Develi, Dünden Bugüne Mersin, 4. Baskı, s. 59 (2008)
2. Tülin Selvi Ünlü, Tolga Ünlü, İstasyon’dan Fener’e Mersin, MTSO Yayını, s.185 (2009)
3. Tülin Selvi Ünlü, Tolga Ünlü, Gelişen Ticaret Gelişen Kent Mersin MTSO Yayını 2, Mersin, s. 69 (2012)
4. Tülin Selvi Ünlü, Tolga Ünlü, Gelişen Ticaret Gelişen Kent Mersin MTSO Yayını 2, Kroki: 22, (2012) (Plandan detay uygulama denemesi Semihi Vural 2015)
5. Şinasi Develi – Eserleriyle Anıtlaşan Vali Tevfik Sırrı Gür,
s. 29 Mersin Akdeniz Belediyesi Yayınları (1996)
6. Tülin Selvi Ünlü-Tolga Ünlü, İstasyon’dan Fener’e Mersin, s. 186 (2009)
7. Gündüz Artan, Gönüle Düşen Cemre, Akdeniz Belediyesi Kültür Yayınları-1, s.18 (2001)
8. Gündüz Artan, Gönüle Düşen Cemre, Akdeniz Belediyesi Kültür Yayınları-1, s.18 (2001)
9. Nuri Abaç, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 48, s.16 (1996) S. 45 (1993)
10. Şinasi Develi “Eski Mersin’den Esintiler” 3, Mozaik, Sayı 14,
11. Şinasi Develi, Eski Mersin’de Yaşam, s. 214 (2007)
12. Selim Dibo-Feridun Varlık, sözlü bilgi
13. Kemal Sümen, sözlü bilgi
14. Ülker Arıkan, sözlü bilgi
15. Gündüz Artan, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 43, 5 24 (1996)
16. Meriç Alkan, Gökkuşağı Gibi, İstanbul, s.111, (2007)
17. Nuri Abaç, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 48, s.16 (1996)
18. Bedii Demirseren, Mozaik, Sayı 8, 8.41 (1992)
19. Nuri Abaç, Mozaik, Sayı 14, 8.27 (1993)
20. Nuri Abaç, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 48, s.16 (1996)
21. Doğan Akça, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 2, 5.14 (1993)
22 Nuri Abaç, Mozaik, Sayı 14, s. 27 (1993)
23. Meriç Alkan, sözlü bilgi
24. Doğan Akça, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 2, 5.14 (1993)
25. Doğan Akça, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 34, 5.12 1995)
26. Doğan Akça, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 37, s.12, 1995)
27. Ergun Evren, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 45, s. 26 (1996)
28. Doğan Akça, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 38, s. 2 (1996)
29. Doğan Akça, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 41, s. 4 (1996)
30. Bedii Demirseren, Mozaik, Sayı 8, s.41, (1992)
31. İlyas Halil, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 37, s. 27 (1995)
32. Doğan Akça, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 40, s. 2, (1995)
33. Gündüz Artan, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 43, § 24 (1996)
34. Doğan Akça, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 44, s.22, 1996)
35. Abidin Subaşı, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 45, 22 (1996)
36. Teoman Karahun, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 38, s.3 (1995)
37. Ali Püsküllüoğlu, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 42, Mersin şiir eki, (1997)
38. Özdemir İnce, Gördüğünü Kitaba Yaz, Adam Öykü, s.67, Kasım-Aralık 1999
39. İlyas Halil, Akkahve Günleri-3, Mozaik, Sayı 17, s. 39 (1993)
40. İlyas Halil, Leyla’yı Arayan Adam, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 43, s.18 (1996)
41. Gündüz Artan, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 43, S. 24 (1996)
42. Doğan Akça, İçel Sanat Kulübü Bülteni, Sayı 39, s. 2, (1995)
43. Necmettin Onel, AKKAHVE, Sayı 9 (1995)
44. Meriç Alkan, AKKAHVE, Sayı 5 (1994)
45. İpek-Alpaslan Ongun Arşivi
46. Ali Murat Merzeci Arşivi
47. Mersin Liselileri Derneği Arşivi
48. Semihi Vural Arşivi
49. Meriç Alkan Arşivi
50. Saadet Bilir – Gündüz Artan’ın penceresinden Mersin. E- Yayınları İstanbul 2013 s.476
51. Semihi Vural – Mersin Halkevi – Mersin Kültür Merkezi
52. Tarihi ve Kültürel Mirası Koruma Proje ve Uygulamalarını Özendirme Yarışması 16 Birliği. İstanbul Kasım 2017 Çekül Vakfı & Tarihi Kentler
53. http://www.hurriyet.com.tr/ekonomi/iste-odullu-projeler-ve-mimarlari-40663878
EK-1-
AKKAHVE BAĞLAMINDA
BİR MERSİN KRONOLOJİSİ
1800’lü yılların birinci yarısı – “Mersin” adı anılmaya başlanır.(Amiral Beaufort’un 1811/12’de Mersin kıyılarını gezdikten sonra çizdiği haritada Mersin adı görülmektedir.)
1855 – Sultan Abdülmecit tarafından Adana Valiliğine Mersin ile ilgili bir ferman gönderilir.
1874-1883 – Messageries Maritimes Gemi Acentesi’ne ait iskele yapılır. (Tuz deposu olarak anılan bina, iskele ile eş zamanlı yapılmış olmalıdır.)
1894 – Messageries Maritimes Gemi Acentesi’ne ait yeni bina yapılır.
1933 – Halkevi açılır.
1939 – Binası inşa edilip Güneş Sineması açılır.
1943 -Vali Tevfik Sırrı Gür Mersin’e atanır. 3 Mart 1944 – Yeni Mersin Gazetesi, Vilayet tarafından Mersin’e bir otel ve gazino yapılacağı kararının alındığını yazar.
1944 – Cumhuriyet Alanı’na Kenan Yontunç’un eseri Atatürk heykeli dikilir.
1944 sonu – Akkahve Gazinosu açılır.
1945 Şubat – Hüseyin Cahit Yalçın Yedigün dergisinde Akkahve’yi anlatan bir makale yazar.
1945 Ekim- Binası tamamlanan lise, ortaokul ile birlikte öğrenime başlar.
1945 – Kaba inşaat halindeki Akotel Belediye’ye devredilir.
1946 Şubat Mersin Kültür Merkezi fuayesindeki tabloların ressamı Nurettin Ergüven Akkahve’deki ilk sergi olan bir kişisel sergi açar.
1946 Şubat Avni Mutlu, Yeni Mersin Gazetesi’nde Akkahve ve sergi ile ilgili bir yazı yazar.
1946 Ekim – Yeni inşa edilen Halkevi binası hizmete girer.
1946 Kasım – Eleştirmen-Yazar Nurullah Ataç Ulus Gazetesi’nde Akkahve’yi anlatan bir yazı yazar.
1947 Mart -Halkevi Binasının tiyatro salonu Ankara Devlet Opera ve Balesi’nin sahnelediği “Madam Butterfly” adlı eserle hizmete açılır.
1947 – Tevfik Sırrı Gür Kastamonu Valiliğine atanıp Mersin’den ayrılır.
1948 -Akkahve’deki sanat ortamı oluşmaya başlar.
1950 1960 Akkahve, ekol denilebilecek bir sanat ortamına ev sahipliği yapar. 1951 -Halkevlerinin kapatılması kararı üzerine Mersin Halkevi’ndeki çalışmalar da durur.
1954 Nisan – Yeni Mersin Gazetesi’nde Akkahve’ye caz temin edildiğini bildiren bir ilan çıkar
1955 – 60 Akkahve’nin batı kanadında, “Martı” adlı bir lokanta hizmet verir.
1950’ler sonu – İnşaatına “Akotel” adıyla başlanan bina Vilayet Makamı tarafından Mersin Belediyesi’ne devredilir.
1958 iç değişiklikleri kısmen tamamlanan binaya Mersin Belediyesi taşınmaya başlar. “1958 yılında Belediye (Taş binaya)
taşındı”. Saadet Bilir – Gündüz Artan’ın penceresinden Mersin. E-yayınları İstanbul 2013 s.476 1960 Akkahve kapatılıp mekân Belediye tarafından kullanılmaya başlanır.
1963 – Mersin’e atanan Vali Lütfi Hancıoğlu Akkahve’nin bir kısmında Devlet Güzel Sanatlar Galerisi açılmasını sağlar. Bu galeride çok sayıda sergi açılır.
1985 – Şubat – İstanbul’daki Mersin Liselileri Derneği kurulur.
1987 – Mersin Liselileri Derneği tarafından Mersinli sanatçıları anlatan “Evlerinin Önü Mersin” adlı kitap yayımlanır.
28 Ekim 1987 – Galeri’de, Vali Sabahattin Çakmakoğlu’nun himayesinde Güngör Arıbal- Etem Çalışkan- Erdinç Bakla’nın eserlerinden oluşan büyük bir sergi açılır
1989 – Galeri başka yere taşınır.
1989 – İçel Sanat Kulübü kurulur.
1992 – Akkahve yeniden galeri olur.
1992 – Eski Mersin Liseli sanatçılar Doğan Akça, Türkyılmaz Sakınç ve Rafet Van burada sergi açarlar.
1992 – Halkevi binası restore edilip “Mersin Kültür Merkezi” adıyla ve yine “Madam Butterfly” adlı eserle yeniden açılır. Türkiye’nin dördüncü Devlet Opera ve Balesi olan “Mersin Opera ve Balesi” oraya konuşlanır.
1993 – Galeri bir daha dönmemek üzere Akkahve’den taşınır ve mekan Mersin Belediyesi tarafından büro olarak kullanılmaya başlanır.
1993 – Doğan Akça İçel Sanat Kulübü dergisinde “Akkahve” başlıklı bir yazı yazarak bu mekânı yeniden gündeme getirir.
1994 – Semihi Vural ve Berdan Karagöz eski Akkahve günlerine gönderme olarak “AKKAHVE” adlı, on sayı devam eden aylık küçük bir dergi çıkarırlar.
1995-1996 İçel Sanat Kulübü dergisinde Doğan Akça, Akkahvelileri anlatan bir yazı dizisi hazırlar.
2002 – Mersin Uluslararası Müzik Festivali başlatılır.
2015/16 – Semihi Vural-Meriç Alkan tarafından “Tuz Deposu’ndan Akkahve”ye adlı kitap yazılır.
2018 – Kitap yayımlanır.
EK-2-
DOĞAN AKÇA BİYOGRAFİSİ
Mersin’de doğmuş, büyümüş; askerlik süresi dışında hep Mersin’de yaşamıştır.
Daha Mersin Lisesi’nde öğrenciyken sanatla ilgilenmeye başlar. İyi şiir okur, güzel resim yapar. Sık sık da sanatçıların mekânı olan Akkahve’ye giderek bir kenardan konuşulanları, tartışılanları izler.
Liseden sonra iç mimarlık ya da resim öğrenimi yapmak geçer içinden; bunu gerçekleştiremez, ama düşüncede de olsa resimden hiç kopmaz.
Düşlediği meslek olmasa da çalışma yaşamında çok başarılı olur. Sanata olan ilgisini de kitap okuyarak; tiyatro, sinema, konserlere giderek ve sergiler izleyerek sürdürür. Ama resim yapma tutkusu hiç peşini bırakmaz; hep bir şeyler çizer, boyar.
1989’da açtığı ilk serginin ardından resme daha çok zaman ayırmaya başlar ve emekli olduktan sonra tüm uğraşı resim yapmak olur. 1994 yılında da Sanat Sokağı’ndaki atölyesini açar. Adı, Türk Resim Sanatı’nın naifleri arasında anılan bir ressam olarak 2007’ye kadar 41 kişisel sergi açmış ve en az da 50 karma sergiye katılmıştır. İstanbul ve Ankara kentlerinin dışında yaşamakta olup da kendini sanat dünyasına kabul ettirebilmiş az sayıdaki sanatçıdan biridir.
Doğan Akça, İçel Sanat Kulübü üyesiydi ve 1997, 1998 yıllarında iki dönem başkanlık yapmıştır. Lokalin restorasyonu ve ikinci galerinin açılması bu dönemde gerçekleştirilir.
İyi bir izleyici olarak müzikle de ilgili olan Doğan Akça, Mersin Uluslararası Müzik Festivali Yürütme Kurulunda görev almıştır.
Başta İçel Sanat Kulübü dergisi olmak üzere Mersin’deki dergilerde çok sayıda yazısı yayımlanmıştır.
EK-3-
“AKKAHVE’NİN SANATÇILARI” YAZI DİZİSİ,
İÇEL SANAT KULÜBÜ BÜLTENİ
1) Giriş ve Vedat Belli Sayı 34, s. 12 (1995)
2) Nuri Abaç Sayı 35, s. 4 (1995)
3) Ergun Evren Sayı 36, s. 5 (1995)
4) İlyas Halil Sayı 37, s. 5 (1995)
5) Teoman Karahun Sayı 38, s. 2 (1995)
6) Celal Çumralı Sayı 39, s. 2 (1995)
7) Ziya Arman Sayı 40, s. 2 (1995)
8) Ümit Yaşar Oğuzcan Sayı 41, s. 4 (1995)
9) Rehber Aydın Sayı 42, s. 4 (1995)
10) Özdemir İnce Sayı 43, s. 2 (1996)
11) Abidin Subaşı Sayı 44, s. 22 (1996)
12) Şahin Kayadil Sayı 45, s. 22 (1996)(Abidin Subaşı yazısı)
13) Haşmet Akal Sayı 46, s. 20 (1996)
14) Turhan Oğuzbaş Sayı 47, s. 24 (1996)
15) Osman Özeren Sayı 49, s. 15 (1996) (Nuri Abaç yazısı)
16) Ali Püsküllüoğlu Sayı 58, s.16 (1997) (Abidin Subaşı yazısı)
EK-4-
AKKAHVE’NİN RESTORATÖR MİMARI: ERTUĞRUL MENTEŞE
İstanbul Mimarlar Odası 66 sicil no’lu Mimar Ertuğrul Menteşe 01.01.1909, Milas doğumludur.
1938 yılında Paris Güzel Sanatlar Fakültesi’nden mezun olmuştur.
Üstlendiği görevler: 1940-48 yılları arasında Bayındırlık Bakanlığı Yapı işleri ve Şehircilik Fen Heyeti üyesi; 1948-56 İstanbul Belediyesi’nde İmar Müdürü.
1957-1961 Emlak Kredi Bankası baş mimarı; mimarî tasarımını Ertuğrul Menteşe Grubu’nun gerçekleştirdiği Ataköy 1. Kısım inşaatı uygulayıcısı; (Ataköy, 2005 yılında İnşaat Mühendisleri Odası tarafından seçilen 50 yılda 50 eser kapsamında “Binalar / Büyük Toplu Konut Alanları” kategorisi içinde yer alır.)
03.02.1958’den itibaren İstanbul Mimarlar Odası Büyük Kent 3.dönem yönetim kurulu üyesi; 1964-69 arası İmar İskân Bakanlığı Müşaviri, İstanbul İl İmar Müdürü.
Mersin’deki eserleri arasında Mersin Halkevi, Tüccar Kulübü, Mersin Ak Otel, Ak Kahve (Belediye Taş Binası restorasyonu) ve Tarsus Ortaokulu var.
Ödülleri: Fransız Mimar Odası bronz madalya, Royal Institute of British Architects üyeliği ve pek çok yurtiçi ödülü vardır. 30.03.1998 de hayata veda etmiştir.
EK -5-
BELEDİYE TAŞ BİNASININ TESCİL DURUMU
1987 yılında 1 derece SIT kararı; İçel ili Mersin (merkez) ilçesinde bulunan 2863 sayılı yasa uyarınca Kültür ve Turizm Bakanlığı taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Kurulu,’nun 63 sayılı ve 22-23.10. 1987 tarihli toplantısında alınan 3781 nolu kararla tescil edilen yapılar listesi
Adi : Mersin Belediyesi Binası
Adresi Çankaya Mah. Atatürk Caddesi
Sıra No.: 31 (129)
Pafta : 21
Ada :21
Parsel
13-14
1993 yılında I. derece SİT kararı devam ediyor.
T.C. Kültür Bakanlığı
Adana Kültür Ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğü
Sayı: A.K.T.V.K.K.721-33.00/1-160
Konu: İçel İli Kentsel SİT Alanları
ADANA 25 Şubat 1993
Özü yukarda belirtilen konu hakkında Adana Kültür ve Tabiat varlıklarını Koruma Kurulu tarafından alınan 01.12.1992 Gün ve 1349 sayılı kurul kararı ekte gönderilmektedir.
Bilgilerinize…
Selahattin Asım (Müdür)
SEMİHİ VURAL (Özgeçmişi, yayınlanan kitapları ve ödülleri bu sitede ayrıca yer aldığı için buradan çıkarılmıştır.)
MERİÇ ALKAN
1942 Mersin Doğumlu; Mersin Lisesi ve Stuttgart Üniversitesi mezunu. İTÜ’de doktora yaptı. İstanbul’da, Çekmece Nükleer Araştırma ve Eğitim Merkezi Kimya Bölümü’nde araştırmacı ve bölüm başkanı olarak çalıştı; aynı kurumdan emekli oldu. Halen İstanbul’da yaşıyor.
1996-2010 yılları arasında İstanbul’daki Mersin Liselileri Derneği’nde yönetim kurulu başkanlığı yaptı. Derneğin Mersin’de düzenlediği çeşitli etkinliklerde, İçel Sanat Kulübü’yle ortak çalışmalarda, Nevit Kodallı Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi ve Mersin Uluslararası Müzik Festivali çalışmalarında yer aldı.
1992 yılından beri Mersin’in kültür ve sanat yaşamıyla ilgilenmekte; yazı yazmakta, editörlük yapmakta.
YAYINLANAN KİTAPLARI
►1997 “Bir İnsan, Bir Öğretmen, Bir Ressam: Hüseyin Sevim” (Gazanfer Uğural ile birlikte)
➤ 2007 “Gökkuşağı Gibi Gazanfer Uğural’ın Yaşam Öyküsü” 2008 “Masalını Boyayan Ressam – Doğan Akça” (Semihi Vural ile birlikte)
➤ 2016 “Tarihteki Kilikya Kadınları” sahne oyununu senaryosu (Semihi Vural ile birlikte)
➤ 2018 “Mersin – Antik Kilikya limanları” (Semihi Vural ile birlikte)
Eşi Yavuz Alev Alkan hayatta değil. Elvan ve Zeynep adlı iki kızı, Naz ve Yavuz adlı iki torunu var. (Yumuktepe.com notu: { Değerli Dostlar, 40.Yılına ulaşmış Mersin Liseleri Derneğimizin temel taşlarından, unutulmaz Başkanlarından Dr. Meriç Arısoy Alkan’ı kaybetmenin derin üzüntüsü içerisindeyiz.
Mersin Lisesi’nden (Tevfik Sırrı Gür) 1959 yılında birincilikle mezun olduktan sonra yüksek öğrenimini Kimya Mühendisi olarak Almanya’da tamamlamış, uzun yıllar Türkiye Atom Enerjisi Kurumunda çalışmıştır.
Emekli olduktan sonra yaşamı boyunca sürdürdüğü “Mersin Sevgisi”‘ni, sevecenliğini, çözüm üretme yeteneğini, ilkeli tutumunu, yol göstericiliğini, dostluğunu, Mersin Lİselileri Derneği çatısı altında, küçük büyük hepimize yıllarca sunmuştur. Bütün bu özelliklerinin yanı sıra edebiyatla olan yakın ilgisini Mersin ile ilgili kitaplarıyla da sergilemiştir.
Hepimizin yaşamına dokunmuş olan Sevgili Meriç Alkan’ın aziz naaşı 1 Ocak 2026 günü öğle namazını müteakip Karacaahmet Şakirin Camiinden kaldırılarak aynı mezarlıkta toprağa verilecektir.
Başta kızı Elvan Akyüzol ve ailesi, kardeşleri Prof. Dr. Nil Arısoy, Dr. Murat Arısoy olmak üzere, yakınlarına, 1959 yılı mezunu yakın arkadaşlarına, sevenlerine, camiamıza başsağlığı dileklerimizi sunarız.
Adanmış bir ömür sürmüş olan Meriç Arısoy Alkan’ın ışığı bol ruhu şad olsun, toprağı incitmesin diyor, daima bizlerde yaşayacağını biliyoruz. Sevgi ve saygılarımızla.31 Aralık 2025.})
