ZAMANSIZ VE HİÇLİK – MELİKE TOPAL – MEZARLIKTA SERGİ

Ölümden sonra defin işlemlerinde bir hiyerarşi gözetilse de orada yatanlar için böyle bir şey söz konusu değildir. Bu açıdan bakıldığında mezarlık önemli bir alana dönüşmektedir. Mezar sakinleri için artık zaman ve statü kavramlarının herhangi bir anlamı kalmamıştır. Kişi tarafından ölüme yazgılı olmanın daha baştan bir kesinlik olarak bilinmesi, ölümün yol açmış olabileceği kaygı biçimini, her ne kadar deneyimin terimlerine dirense de, esas olarak “ötekinin ölümü”nden türetmeye girişir. Kendi ölümünün duygulanım açısından karşılığı hiçliği ve zamansızlığı imler. Varlığa tutunma gayreti içinde hiçlik ölüm karşısındaki boşluğa denk düşmektedir. Burada yapılmak istenen hiçlik alegorisi olarak ölümü, zaman alegorisi olarak ta mezarlık kavramları üzerinden bir sorgulamaya girişmektir.
Herkesin eşit olduğu tek yer topraktır. Ben üzerinde çalıştığım zaman anlayışımı bir sergi salonunda anlatmak yerine artık hiç kimsenin zamanının kalmadığı bir mekan olan mezarlıkta yapmak istedim.